چگونه کودک را برای مدرسه آماده کنیم؟
چگونه کودک را برای مدرسه آماده کنیم؟ این پرسشی است که بسیاری از والدین در ماههای منتهی به شروع سال تحصیلی با آن روبهرو میشوند. برای برخی، نگرانی از گریه و اضطراب کودک مطرح است؛ برای بعضی دیگر، تردید درباره آمادگی مهارتی و رفتاری فرزندشان. واقعیت این است که آمادهسازی کودک برای مدرسه فقط به خرید کیف و دفتر یا تمرین چند حرف الفبا خلاصه نمیشود؛ بلکه فرآیندی تدریجی و چندبُعدی است که باید همزمان به آمادگی عاطفی، اجتماعی و مهارتی کودک توجه کند.
آمادگی برای مدرسه یعنی کودکی که بتواند برای ساعاتی از والد جدا شود، با همسالان تعامل کند، از قوانین ساده پیروی کند و هیجانهایش را مدیریت کند. اگر این مهارتها بهصورت طبیعی و مرحلهبهمرحله تقویت شوند، ورود به مدرسه به جای یک تجربه استرسزا، به فرصتی برای رشد و استقلال تبدیل میشود. در این راهنما، بهصورت ساختاریافته و کاربردی بررسی میکنیم چگونه فرزند خود را برای اولین روز مدرسه آماده کنیم؛ از برنامهریزی چند هفته قبل تا مدیریت اضطراب در روزهای ابتدایی، با چکلیستها و راهکارهای عملی که والدین بتوانند بهسادگی در خانه اجرا کنند.
آمادگی برای مدرسه دقیقاً یعنی چه؟
وقتی از آمادهسازی کودک برای مدرسه صحبت میکنیم، منظور فقط دانستن حروف الفبا یا شمارش اعداد نیست. آمادگی برای مدرسه مجموعهای از مهارتهای درهمتنیده است که به کودک کمک میکند در محیطی جدید، با قوانین مشخص و افراد ناآشنا، احساس امنیت و کارآمدی داشته باشد. پژوهشهای حوزه رشد کودک نشان میدهد موفقیت در سالهای ابتدایی مدرسه بیش از هر چیز به «خودتنظیمی»، مهارتهای اجتماعی و توانایی پیروی از دستور وابسته است، نه صرفاً دانش پیشدبستانی.
در عمل، آمادگی کودک برای مدرسه را میتوان در سه بُعد اصلی بررسی کرد: عاطفی، اجتماعی و مهارتی/اجرایی.
آمادگی عاطفی (Emotional Readiness)
آمادگی عاطفی یعنی کودک بتواند هیجانهایش را تا حدی مدیریت کند، با جدایی کوتاهمدت از والد کنار بیاید و در مواجهه با موقعیت جدید، دچار فروپاشی هیجانی نشود. این به معنای نداشتن اضطراب نیست؛ بلکه یعنی کودک بتواند با وجود اضطراب، عملکردش را حفظ کند. توانایی بیان احساسات با کلمات، درخواست کمک از معلم و تحمل ناکامیهای کوچک (مثلاً باختن در یک بازی) نشانههای مهم این بُعد هستند.
آمادگی اجتماعی (Social Readiness)
مدرسه یک محیط جمعی است. کودکی که میخواهد تجربه موفقی داشته باشد باید بتواند نوبت را رعایت کند، قوانین ساده کلاس را بپذیرد، با همسالان تعامل محترمانه داشته باشد و در فعالیتهای گروهی مشارکت کند. مهارت گفتوگو، گوش دادن فعال و حل تعارضهای کوچک بدون پرخاشگری، پایههای آمادگی اجتماعی را تشکیل میدهد.
آمادگی مهارتی و اجرایی (Executive Skills)
این بخش به مهارتهای شناختی-اجرایی مربوط است؛ مانند تمرکز برای چند دقیقه روی یک فعالیت، پیروی از دستور دو یا سه مرحلهای، به پایان رساندن یک کار نیمهتمام و مدیریت وسایل شخصی. این مهارتها زیرمجموعه «کارکردهای اجرایی» مغز هستند و نقش تعیینکنندهای در سازگاری کودک با ساختار مدرسه دارند.
در جدول زیر میتوانید این سه بُعد را بهصورت خلاصه مقایسه کنید:
| نوع آمادگی | شامل چه مهارتهایی است؟ | چرا مهم است؟ |
|---|---|---|
| آمادگی عاطفی | تحمل جدایی، بیان احساسات، مدیریت خشم و ترس، درخواست کمک | کاهش اضطراب، جلوگیری از گریههای مکرر و سازگاری سریعتر با کلاس |
| آمادگی اجتماعی | رعایت نوبت، پیروی از قوانین، تعامل با همسالان، حل تعارض | ایجاد روابط سالم، پذیرش در گروه و پیشگیری از مشکلات رفتاری |
| آمادگی مهارتی و اجرایی | تمرکز، پیروی از دستور چندمرحلهای، تکمیل کار، نظم شخصی | موفقیت در یادگیری، کاهش تذکرهای مکرر و افزایش استقلال |
از چه زمانی باید کودک را برای مدرسه آماده کنیم؟
آمادهسازی کودک برای مدرسه یک فرآیند ناگهانی نیست که در هفته آخر انجام شود. هرچه این روند تدریجیتر باشد، فشار کمتری به کودک وارد میشود و سازگاری طبیعیتر شکل میگیرد.
آمادهسازی 1 تا 3 ماه قبل از شروع مدرسه
در این بازه، تمرکز اصلی باید روی ایجاد روتین پایدار و تقویت مهارتهای پایه باشد. تنظیم تدریجی ساعت خواب، تمرین جداییهای کوتاه (مثلاً ماندن نزد مادربزرگ یا کلاسهای کوتاهمدت)، آموزش مهارتهای خودمراقبتی و صحبت مثبت درباره مدرسه در این مرحله اهمیت دارد. بهتر است تصویر مدرسه را بهعنوان فضایی برای یادگیری و دوستی معرفی کنید، نه مکانی برای تنبیه یا تهدید.
آمادهسازی 2 هفته پایانی
در دو هفته آخر، باید شرایط را واقعیتر شبیهسازی کرد. تمرین بیدار شدن در ساعت مدرسه، آماده کردن کیف بهصورت نمادین، بازدید از مدرسه در صورت امکان و توضیح دقیق روند روز اول (ورود، نشستن در کلاس، زنگ تفریح) میتواند ابهام ذهنی کودک را کاهش دهد. ابهام یکی از عوامل اصلی اضطراب است.
هفته اول مدرسه چگونه رفتار کنیم؟
در هفته اول، ثبات رفتاری والدین بسیار مهم است. خداحافظی باید کوتاه، قاطع و آرام باشد. اگر کودک گریه کرد، واکنش هیجانی شدید نشان ندهید. پیام شما باید این باشد: «میدانم کمی سخت است، اما تو میتوانی از پسش بربیایی.» همچنین بعد از بازگشت از مدرسه، بهجای پرسیدن مداوم «خوش گذشت؟»، از او بخواهید درباره یک اتفاق جالب یا یک دوست جدید صحبت کند تا تمرکز ذهنی از اضطراب به تجربه مثبت منتقل شود.
برای درک بهتر روند آمادهسازی، میتوان آن را بهصورت مرحلهای دید:
-
مرحله اول: ایجاد روتین و مهارتهای پایه
-
مرحله دوم: شبیهسازی شرایط مدرسه
-
مرحله سوم: تثبیت رفتار در هفته اول
برنامه عملی 21 روزه آمادهسازی کودک برای مدرسه
این برنامه نمونهای کاربردی است که میتوانید بسته به شرایط فرزندتان آن را تنظیم کنید. هدف، ایجاد تغییرات کوچک اما مستمر است.
| روز | تمرکز اصلی | فعالیت عملی | هدف |
|---|---|---|---|
| 1–3 | تنظیم خواب | جلو آوردن ساعت خواب 15–20 دقیقه | تطبیق تدریجی با زمان مدرسه |
| 4–6 | استقلال شخصی | تمرین پوشیدن لباس و کفش بدون کمک | افزایش خودکارآمدی |
| 7–9 | مهارت تمرکز | انجام بازیهای رومیزی کوتاه (5–10 دقیقه) | تقویت توجه پایدار |
| 10–12 | مهارت اجتماعی | بازی گروهی با همسالان | تمرین نوبتگیری و تعامل |
| 13–15 | پیروی از دستور | تمرین دستورهای دو مرحلهای در خانه | تقویت کارکرد اجرایی |
| 16–17 | جدایی کوتاه | ماندن نزد فرد آشنا برای چند ساعت | کاهش اضطراب جدایی |
| 18–19 | شبیهسازی مدرسه | تمرین بیدار شدن، صبحانه، آماده شدن | کاهش ابهام ذهنی |
| 20 | بازدید از مدرسه (در صورت امکان) | دیدن محیط و کلاس | آشنایی با فضا |
| 21 | گفتوگوی مثبت | صحبت درباره احساسات و نگرانیها | تخلیه هیجانی و اطمینانبخشی |
چکلیست سنجش آمادگی کودک برای مدرسه
این چکلیست به شما کمک میکند بهصورت واقعبینانه آمادگی فرزندتان را ارزیابی کنید. لازم نیست همه موارد کامل باشند، اما هرچه تعداد پاسخهای مثبت بیشتر باشد، آمادگی بالاتر است.
☐ میتواند بدون گریه شدید چند ساعت از والد جدا شود
☐ توانایی پیروی از دستور دو مرحلهای را دارد
☐ مهارتهای اولیه خودمراقبتی (دستشویی، شستن دستها) را بلد است
☐ میتواند احساسات خود را با کلمات بیان کند
☐ میتواند نوبت را رعایت کند
☐ میتواند چند دقیقه روی یک فعالیت تمرکز کند
☐ وسایل شخصی خود را تا حدی مدیریت میکند
☐ در صورت مشکل، از بزرگسال کمک میخواهد
☐ قوانین ساده را میپذیرد
☐ میتواند شکست یا اشتباه کوچک را تحمل کند
☐ با کودکان دیگر تعامل نسبی برقرار میکند
☐ تغییرات کوچک در برنامه روزانه او را کاملاً آشفته نمیکند
اگر در چند مورد اصلی مانند تحمل جدایی یا پیروی از دستور مشکل جدی وجود دارد، بهتر است قبل از شروع مدرسه با یک مشاور کودک مشورت شود تا فرآیند آمادهسازی هدفمندتر انجام گیرد.
قبل از رفتن به مدرسه این کارها را انجام دهید
بخش مهمی از آمادگی کودک برای مدرسه به اقداماتی برمیگردد که باید قبل از شروع رسمی مدرسه انجام شوند. این کارها به کودک کمک میکند تغییرات پیشرو را بهتر بپذیرد و احساس سردرگمی یا فشار ناگهانی نداشته باشد. انجام مرحلهبهمرحله این موارد، هم استرس کودک را کاهش میدهد و هم والدین را برای روزهای اول مدرسه آمادهتر میکند.
تنظیم خواب کودک
یکی از اولین و ضروریترین اقدامات، تنظیم تدریجی ساعت خواب کودک است. بسیاری از کودکان در تعطیلات به برنامه خواب نامنظم عادت میکنند و شروع ناگهانی مدرسه میتواند برای آنها خستهکننده باشد. بهتر است چند هفته قبل از آغاز مدرسه، ساعت خواب و بیداری کودک بهتدریج به برنامه مدرسه نزدیک شود.
خواب کافی و منظم تأثیر مستقیمی بر تمرکز، خلقوخو و توان یادگیری کودک دارد. کودکی که با کمبود خواب وارد مدرسه میشود، بیشتر دچار بیحوصلگی و مقاومت در برابر رفتن به مدرسه خواهد شد.
آشنایی با محیط مدرسه
ناشناخته بودن محیط مدرسه یکی از دلایل اصلی اضطراب کودکان است. اگر امکان دارد، قبل از شروع سال تحصیلی، کودک را به بازدید کوتاهی از مدرسه ببرید. دیدن حیاط، کلاسها یا حتی درِ ورودی مدرسه میتواند فضای مدرسه را برای کودک ملموستر و قابل پیشبینیتر کند.
در این بازدید یا حتی با توضیح تصویری و کلامی، میتوانید درباره مسیر رفتوآمد، زنگ تفریح و کلاسها با کودک صحبت کنید. هرچه محیط مدرسه برای کودک آشناتر باشد، احساس امنیت بیشتری خواهد داشت.
تمرین استقلال کودک
مدرسه فضایی است که کودک باید بخشهایی از کارهای شخصی خود را بدون حضور والدین انجام دهد. تمرین استقلال قبل از شروع مدرسه میتواند فشار این تغییر را کاهش دهد. کارهایی مانند پوشیدن لباس، مرتب کردن وسایل، خوردن غذا یا استفاده از سرویس بهداشتی بهتر است متناسب با سن کودک تمرین شوند.
این تمرینها نباید همراه با فشار یا مقایسه باشند. هدف، ایجاد حس توانمندی در کودک است، نه کامل بودن. وقتی کودک احساس کند میتواند از پس کارهای ساده برآید، با اعتماد بیشتری وارد محیط مدرسه میشود.
آمادهسازی وسایل مدرسه
آمادهسازی وسایل مدرسه تنها جنبه عملی ندارد، بلکه میتواند به ایجاد انگیزه در کودک کمک کند. مشارکت دادن کودک در انتخاب کیف، دفتر یا لوازمالتحریر باعث میشود مدرسه برای او جذابتر شود و احساس تعلق بیشتری پیدا کند.
بهتر است وسایل مدرسه از قبل آماده و مرتب شوند تا کودک در روزهای اول با آشفتگی روبهرو نشود. توضیح دادن کاربرد هر وسیله و تمرین استفاده از آنها، کودک را از نظر ذهنی برای فضای مدرسه آمادهتر میکند.
چگونه کودک را برای روز اول مدرسه آماده کنیم؟
روز اول مدرسه برای بسیاری از کودکان تجربهای حساس و سرنوشتساز است. برداشت کودک از همین روز میتواند نگرش او نسبت به مدرسه را برای مدتها شکل دهد. آمادهسازی درست برای روز اول، به کودک کمک میکند این تجربه را با آرامش، اطمینان و احساس امنیت پشت سر بگذارد.
ایدههای ساده برای روز اول مدرسه
ایجاد حس مثبت نسبت به روز اول مدرسه، لزوماً به کارهای بزرگ و پیچیده نیاز ندارد. گاهی اقدامات ساده اما آگاهانه میتوانند تأثیر عمیقی بر احساس کودک بگذارند. آماده کردن لباس و وسایل مدرسه از شب قبل، برنامهریزی آرام برای صبح روز اول و صحبت کوتاه و دلگرمکننده درباره اتفاقات پیشِ رو، به کودک کمک میکند احساس آمادگی بیشتری داشته باشد.
برخی والدین از ایجاد یک خاطره کوچک و خوشایند در روز اول استفاده میکنند؛ مانند یک صبحانه آرام، گفتن یک جمله تشویقکننده یا یادآوری اینکه بعد از مدرسه دوباره همدیگر را خواهند دید. این کارها پیام امنیت و حمایت را به کودک منتقل میکند.
برخورد درست والدین در روز اول
رفتار والدین در روز اول مدرسه نقش تعیینکنندهای در واکنش کودک دارد. کودکان بهخوبی احساسات والدین را دریافت میکنند و اگر والدین مضطرب یا نگران باشند، این نگرانی به کودک منتقل میشود. حفظ آرامش، لبخند زدن و صحبت کردن با لحن مطمئن، به کودک این پیام را میدهد که شرایط تحت کنترل است.
در زمان خداحافظی بهتر است رفتار والدین قاطع اما مهربان باشد. طولانی کردن خداحافظی یا نشان دادن تردید میتواند اضطراب کودک را افزایش دهد. یک خداحافظی کوتاه، واضح و همراه با اطمینان، بهترین انتخاب برای روز اول است.
اگر کودک گریه کرد یا نخواست جدا شود
گریه یا مقاومت کودک در روزهای ابتدایی مدرسه رفتاری طبیعی است و بهتنهایی نشانه مشکل جدی نیست. مهمترین نکته در این شرایط، حفظ خونسردی والدین است. واکنشهای هیجانی یا بازگرداندن کودک به خانه، میتواند این رفتار را تقویت کند.
بهتر است والدین احساس کودک را بپذیرند، اما در تصمیم خود ثابتقدم باشند. گفتن جملاتی مانند «میدانم سخت است، اما تو میتوانی از پسش بربیایی» همراه با تحویل آرام کودک به معلم، به او کمک میکند سریعتر آرام شود. در بسیاری از موارد، گریه کودک بعد از چند دقیقه در کلاس فروکش میکند.
چگونه اضطراب و ترس کودک از مدرسه را کاهش دهیم؟
بخش مهمی از آمادهسازی کودک برای مدرسه، مدیریت اضطراب طبیعی اوست. ترس از محیط جدید، معلم ناآشنا و جدایی از والدین واکنشی طبیعی است؛ آنچه اهمیت دارد، نحوه برخورد ما با این احساسهاست. هدف، حذف کامل اضطراب نیست، بلکه کمک به کودک برای عبور سالم از آن است.
اگر کودک گریه کرد چه کنیم؟
در روزهای ابتدایی ممکن است کودک هنگام ورود به مدرسه گریه کند. واکنش درست والد میتواند این دوره را کوتاهتر کند:
-
احساس او را تأیید کنید، نه انکار. بگویید: «میدانم کمی نگران هستی.»
-
پیام اطمینانبخش بدهید. «من بعد از مدرسه دنبالت میآیم.»
-
خداحافظی را کوتاه و قاطع انجام دهید. مکث طولانی اضطراب را تشدید میکند.
-
برنگردید و مخفیانه نگاه نکنید. این رفتار پیام ناامنی منتقل میکند.
-
پس از مدرسه درباره موفقیتهای کوچک صحبت کنید. حتی اگر یک فعالیت ساده انجام داده باشد.
اگر گفت «مدرسه نمیروم» چه کنیم؟
مقاومت کلامی معمولاً از ترس یا ابهام ناشی میشود. برخورد منطقی و آرام بهترین پاسخ است:
-
دلیل را بپرسید. «از چه چیزی بیشتر نگران هستی؟»
-
اطلاعات شفاف بدهید. روند روز مدرسه را مرحلهبهمرحله توضیح دهید.
-
انتخابهای کوچک بدهید. مثلاً انتخاب بین دو مداد یا دو مدل میانوعده.
-
روال را ثابت نگه دارید. تغییر ناگهانی برنامه، مقاومت را افزایش میدهد.
-
در صورت تداوم شدید، با مشاور مدرسه مشورت کنید.
اضطراب جدایی چگونه مدیریت شود؟
اضطراب جدایی یکی از شایعترین نگرانیهای والدین است. برای مدیریت آن میتوان بهصورت تدریجی عمل کرد:
-
تمرین جدایی کوتاه در خانه یا نزد فرد آشنا.
-
ایجاد روتین خداحافظی ثابت. جمله یا حرکت خاصی که هر روز تکرار شود.
-
اعتمادسازی کلامی. تأکید کنید همیشه برمیگردید.
-
پرهیز از دروغهای مصلحتی. نگویید «الان برمیگردم» اگر قرار نیست.
-
تقویت استقلال در خانه. هرچه کودک در امور شخصی مستقلتر باشد، جدایی آسانتر میشود.
آمادهسازی مهارتهای ضروری قبل از مدرسه
ورود موفق به مدرسه بیش از هر چیز به مجموعهای از مهارتهای پایه وابسته است. این مهارتها قابل آموزش هستند و میتوان آنها را در قالب تمرینهای ساده روزانه تقویت کرد.
مهارتهای خودمراقبتی
پوشیدن لباس، استفاده از دستشویی، شستن دستها و جمع کردن وسایل شخصی از جمله مهارتهایی هستند که اعتمادبهنفس کودک را افزایش میدهند و وابستگی او به معلم را کاهش میدهند.
مهارتهای اجتماعی
توانایی رعایت نوبت، گوش دادن به دیگران، درخواست کمک مؤدبانه و حل تعارضهای ساده، پایه سازگاری در کلاس را تشکیل میدهد.
مهارت تمرکز و گوش دادن
کودک باید بتواند برای چند دقیقه روی یک فعالیت بماند و به دستور معلم گوش دهد. این مهارت با بازیهای ساختاریافته و خواندن کتاب تقویت میشود.
نظم خواب و روتین صبحگاهی
تنظیم ساعت خواب، آماده کردن وسایل شب قبل و داشتن صبحی آرام، نقش مهمی در کاهش تنش روزانه دارد.
در جدول زیر نمونهای از مهارتها و تمرینهای پیشنهادی آمده است:
| مهارت | تمرین پیشنهادی | دفعات در هفته | هدف |
|---|---|---|---|
| خودمراقبتی | تمرین پوشیدن لباس بدون کمک | 3–4 بار | افزایش استقلال |
| اجتماعی | بازی گروهی با قوانین ساده | 2–3 بار | یادگیری نوبتگیری |
| تمرکز | پازل یا بازی رومیزی 10 دقیقهای | روزانه | تقویت توجه |
| پیروی از دستور | انجام کارهای دو مرحلهای در خانه | روزانه | تقویت کارکرد اجرایی |
| نظم خواب | جلو آوردن ساعت خواب تدریجی | روزانه | تثبیت روتین |
اشتباهات رایج والدین هنگام آماده کردن کودک برای مدرسه
برخی رفتارهای ناآگاهانه میتواند فرآیند آمادهسازی کودک برای مدرسه را دشوارتر کند:
• تهدید کردن کودک با مدرسه («اگر گوش ندهی، میفرستمت مدرسه»)
• انتقال اضطراب شخصی به کودک
• مقایسه با کودکان دیگر
• آماده نکردن تدریجی ساعت خواب
• خداحافظی طولانی و احساسی
• بیثباتی در قوانین خانه
• تمرکز بیش از حد بر آموزش درسی بهجای مهارتهای عاطفی
تفاوت آمادهسازی کودک پیشدبستانی و کودک کلاس اول
آمادگی برای پیشدبستانی با کلاس اول تفاوتهایی دارد که باید به آن توجه شود. در پیشدبستانی تمرکز بیشتر بر مهارتهای اجتماعی و عاطفی است، اما در کلاس اول علاوه بر این موارد، آمادگی شناختی نیز اهمیت بیشتری پیدا میکند.
| مورد | پیشدبستانی | کلاس اول |
|---|---|---|
| تمرکز اصلی | اجتماعی و عاطفی | عاطفی + شناختی |
| میزان استقلال | متوسط | بیشتر و ساختاریافته |
| توانایی تمرکز | کوتاهمدت | طولانیتر |
| انتظارات آموزشی | حداقلی و بازیمحور | شروع آموزش رسمی |
| مدیریت وسایل | ساده | مسئولیتپذیری بیشتر |
نقش والدین در موفقیت کودک در شروع مدرسه
ورود کودک به مدرسه تنها آزمون آمادگی او نیست؛ بلکه آزمونی برای آرامش و آگاهی والدین نیز محسوب میشود.
مدیریت اضطراب والدین
کودکان بهسرعت اضطراب والدین را دریافت میکنند. اگر شما مضطرب باشید، پیام ناامنی منتقل میشود. حفظ آرامش، اطمینانبخشی و اعتماد به توانایی کودک، مهمترین وظیفه والد است.
ایجاد تصویر مثبت از مدرسه
از مدرسه بهعنوان فرصتی برای یادگیری، دوستی و رشد یاد کنید. خاطرات مثبت شخصی خود را بازگو کنید و از بیان تجربیات منفی در حضور کودک پرهیز کنید.
همکاری با معلم
ارتباط محترمانه و منظم با معلم، اطلاع از وضعیت کودک و هماهنگی در شیوههای تربیتی، به سازگاری سریعتر او کمک میکند. مدرسه و خانواده زمانی بیشترین اثر را دارند که در یک مسیر حرکت کنند.
جمع بندی
آمادهسازی کودک برای مدرسه فرایندی تدریجی و آگاهانه است که نیازمند توجه همزمان به نیازهای روانی، احساسی و عملی کودک میباشد. زمانی که والدین با صبر، گفتوگوی درست و ایجاد احساس امنیت، کودک را برای این مرحله مهم از زندگی آماده میکنند، مدرسه به تجربهای قابل پذیرش و حتی لذتبخش تبدیل میشود. شناخت احساسات کودک، پرهیز از اشتباهات رایج، ایجاد روتینهای امن و حمایت بدون وابستهسازی، نقش مهمی در کاهش اضطراب و افزایش اعتمادبهنفس کودک دارد. همراهی آگاهانه والدین در این مسیر، پایهای سالم برای نگرش مثبت کودک نسبت به مدرسه و یادگیری در سالهای آینده خواهد بود.
سوالات متداول
1- اگر کودک حاضر نشد وارد مدرسه شود چه کنیم؟
در این شرایط، حفظ آرامش والدین اهمیت زیادی دارد. بهتر است احساس کودک پذیرفته شود، اما در تصمیم رفتن به مدرسه ثبات وجود داشته باشد. خداحافظی کوتاه و تحویل آرام کودک به معلم معمولاً به آرام شدن سریعتر او کمک میکند.
2- چند روز طول میکشد کودک به مدرسه عادت کند؟
مدت زمان سازگاری برای هر کودک متفاوت است. برخی کودکان در چند روز اول عادت میکنند و برخی دیگر ممکن است چند هفته زمان نیاز داشته باشند. ثبات رفتاری والدین و همکاری با مدرسه، این روند را کوتاهتر میکند.
3- آیا گریه روز اول طبیعی است؟
بله، گریه در روزهای ابتدایی مدرسه رفتاری طبیعی و شایع است. این واکنش معمولاً موقتی است و با ایجاد احساس امنیت و حمایت مناسب، بهتدریج کاهش پیدا میکند.
پست های مرتبط
17 اسفند 1403
14 اسفند 1403
14 اسفند 1403

دیدگاهتان را بنویسید